Psykisk kan du vera sjøl

Ikveld er det meg og Bjella - min beste venn eg aldri har møtt. Det heile starta med denne låta, og det kjem aldri til å gå over. Dette skal bli med meg til sjela mi er gamal.
So du vil knekke meg det bi kje særleg pent å sjå. Ein vaksen mann på kne, skjurte med snør og tåru på. Før du tek ladegrep for godt va det eit par ting eg ville si. Du kan umogeleg ha fått kyss og klem på ei tid. Det fins dei som øydelegg som laga djupe sår. Eg kjenne fleire rotne egg som berre tenkji på seg sjål. Det fins gull og edelstein, hemmeleg helta som er taus. Som står støtt på eigne bein som alder fær applaus. Sjå koss augun mine renn, hjarta mitt blør, psykisk kan du vera sjøl. Kom hit og sett deg ned du kan vel sjå litt stort på det. Og du har skuffa meg no har e sorg i mitt sinn. Pressa deg fram te mi inste grind. Summe går på ryggen, summe går på vatn. Eg sakna mamma og den gamle katten. Sjå koss augun mine renn, hjarta mitt blør, psykisk kan du vera sjøl. Kom hit og sett deg ned du kan vel sjå litt stort på det.